Jednym z najważniejszych utworów promujących premierę jest pochodzące z „dziennej” części albumu „Versailles” – olśniewająco chaotyczna popowa piosenka inspirowana filmem „Maria Antonina” Sofii Coppoli i jego pełnym przepychu obrazem nieposkromionej pogoni za przyjemnością. Carly napisała utwór wspólnie z Eliasem Kaparim, Noonie Bao i Markusem Krunegårdem, a za produkcję odpowiada Kapari. Teledysk do „Versailles” nakręcono w Los Angeles. Klip wyreżyserowała Kanya Iwana.
„Day and Night” prowadzi słuchacza od symfonicznego popu i sennej psychodelii po pełne energii disco, oddając poczucie twórczej swobody i zabawy, które towarzyszyło Jepsen podczas pracy nad materiałem. Pierwsze single „On Wires” i „After All” odsłaniały „dzienną” stronę albumu – skąpaną w słońcu, nieoczywistą i lekko eksperymentalną odmianę popu.
„Noc” kieruje się natomiast w stronę nowoczesnej muzyki tanecznej o maksymalistycznym charakterze. Jej zapowiedziami były „Motivation” oraz „Don’t Leave Me on the Dance Floor”. Razem oba oblicza tworzą album, który nie próbuje wybierać między lekkością a ambicją – zamiast tego pozwala Carly swobodnie przemieszczać się między nimi.
„Rolling Stone” określił „Day and Night” jako „najbardziej eksperymentalne i ekscytujące dzieło Jepsen”, dodając, że artystka „sprawia, że zakochiwanie się znów wydaje się czymś zupełnie nowym”. Z kolei „Vulture” nazwał płytę „najbardziej ambitnym projektem w 18-letniej karierze kanadyjskiej wokalistki”.
W ciągu ostatnich 15 lat Carly Rae Jepsen wypracowała pozycję jednej z najbardziej charakterystycznych postaci współczesnego popu, konsekwentnie podążając własną artystyczną drogą. Międzynarodowy przełom nastąpił w 2012 roku za sprawą globalnego fenomenu „Call Me Maybe”. Singiel z albumu „Kiss” dotarł na szczyty list przebojów w ponad 47 krajach i przyniósł artystce dwie nominacje do Grammy – w kategoriach Song of the Year i Best Pop Solo Performance.
Wydany w 2015 roku album „E•MO•TION” z czasem stał się jednym z punktów odniesienia współczesnego popu. Materiał przekroczył miliard streamów na całym świecie, a „Pitchfork” i „Billboard” zaliczały go do płyt definiujących muzykę lat 2010. Na „Dedicated” z 2019 roku Jepsen poszerzyła swój artystyczny język, prezentując bardziej wyrafinowany i emocjonalny materiał, który „The Atlantic” określił jako „znakomity”.
Jesienią 2022 roku powróciła z „The Loneliest Time”, po raz kolejny pokazując rozwój jako autorka piosenek i performerka. Ważną częścią jej dyskografii pozostają także wydawnictwa „E•MO•TION Side B”, „Dedicated Side B” i „The Loveliest Time”, dzięki którym fani mogli jeszcze głębiej zajrzeć w jej proces twórczy. Na „Day and Night” Carly Rae Jepsen nie ma już niczego do udowodnienia. Zamiast tego pozwala sobie na coś znacznie ciekawszego – pełną swobodę, eksperyment i czystą popową przyjemność.
Napisz komentarz
Komentarze